با درود خدمت هم میهنان گرامی:
 به استحضار می رسانم که این حقیر در حال تصحیح دیوان مولانا خواجه ناصر بخارایی شاعر قرن هشتم هجری و همچنین تصحیح تازه و جامعی از دیوان لسان الغیب حافظ شیرازی می باشم. لازم به توضیح است که این دو پژوهش با بهره از کلیه نسخ خطی موجود از این دو شاعر بزرگ معاصر در کتاخانه های معتبر داخلی و خارجی در حال انجام است که با عنایت ایزد به زودی به زینت طبع آراسته خواهد شد. در این راستا از شما استدعا دارم تا چنانچه در کتابخانه ها و کلکسیون های شخصی و خانوادگی خود نسخی خطّی از این دو ادیب گرانمایه را در اختیار دارید در جهت غنا بخشیدن هرچه بیشتر به این تحقیقات ادبی با برقراری تماس با بنده از طریق مجاری ارتباطی مندرج در این وبگاه، پیشگام خدمتی ارزشمند و قابل ستایش به ساحت مقدس زبان و ادبیّات پارسی باشید. 

مولانا ناصر بخارایی

زلفت مرا به حلقۀ دام بلا کشید
بخت سیاه بین که به آخر کجا کشید
...
بودم مثال قطرۀ شبنم قرین خاک
مهر تو رُخ نمود و مرا بر هوا کشید
...
گل وقت صبح خرقۀ فیروزه چاک زد
تا آن نگار نازک رعنا، قبا کشید
...
بگریست زار وقت سحر شمع جان بداد
بیچاره دوش شب همه شب تا چه ها کشید
...
ناصر اگر ز دوست جفا می کشی چه باک
از عاشقان غریب نباشد جفا کشید